BIOGRAFIJA

Model Girl

SERGEJ KRYLOV

Jedan je od istaknutih umjetnika današnjice. Njegove impresivne tehničke sposobnosti upotpunjene su dubokim poznavanjem djela, te iznimnom izražajnošću s kojom izvodi svako od brojnih djela na svom repertoaru. Ovaj umjetnik svoje muzičko obrazovanje započinje kao petogodišnjak pri Moskovskoj centralnoj muzičkoj školi. Međunarodno priznanje stiče osvajanjem prvih nagrada na Međunarodnom violinističkom takmičenju Rodolfo Lipizer, na Stradivarius međunarodnom violinističkom takmičenju, kao i na takmičenju Fritz Kreisler. Tokom svoje bogate muzičke karijere sarađivao je sa brojnim orkestrima kao što su: Dresden Staatskapelle, Sanktpeterburška filharmonija, Londonska filharmonija i Royal Philharmonic orchestra, Ruski nacionalni orkestar, Orkestar Mariinsky teatra, Filarmonica della Scala, Accademia di Santa Cecilia,  Orchestre Philharmonique de Radio France, DSO Berlin, Konzerthaus Orchester Berlin, Budapest Festival Orchestra, NHK Symphony Tokyo i Atlanta Symphony Orchestra. Među brojnim istaknutim ličnostima sa kojima je imao priliku sarađivati posebno se ističe saradnja i prijateljstvo sa Mstislavom Rostropovičem. Do sada je koncertirao uz brojne istaknute dirigente među kojima su: Dmitri Kitayenko, Mikhail Pletnev, Valery Gergiev, Andrey Boreyko, Vasily Petrenko, Vladimir Jurowski, Fabio Luisi, Roberto Abbado, Yuri Temirkanov, Vladimir Ashkenazy, Dmitry Liss, Yuri Bashmet i Michał Nesterowicz.
Od 2008. Krylov djeluje i kao muzički direktor Litvanskog kamernog orkestra, gdje se često pojavljuje u ulogama soliste i dirigenta izvodeći širok spektar djela od baroka do savremene muzike. Mnogo vremena posvjećuje i kamernoj muzici sarađujući sa umjetnicima kao što su: Denis Matsuev, Nikolai Lugansky, Itamar Golan, Michail Lifits, Bruno Canino i Boris Berezovsky, te nastupajući u većim kamernim ansamblima zajedno sa Elenom Bashkirovom, Yuri Bashmetom, Maximom Rysanovim, Alexandrom Kniazevim. Pored ranih snimaka za Melodiyu i EMI, Krylova diskografija uključuje i dva nosača zvuka objavljena za Deutche Grammophon: jedan posvećen djelu Četiri godišnja doba Antonija Vivaldija uz Litvanski kamerni orkestar, a drugi posvećen Paganiniju uz izvedbu njegova 24 Capriccia. Nedavno je premijerno izveo i Koncert za violinu i orkestar Ezia Bossa uz Orchestra Filarmonica della Fenice koji je snimljen i objavljen u produkciji Sony Classic. Njegov snimak Koncerta za violinu Metamorfoze Krysztofa Pendereckog uvršten je u projekat čiji je cilj snimiti cjelokupan opus ovog kompozitora.  

samra

SAMRA GULAMOVIĆ rođena je u Sarajevu. Diplomirala je i magistrirala na Muzičkoj akademiji u Sarajevu na Odsjeku za kompoziciju i dirigovanje u klasi profesora Teodora Romanića i profesora Julija Marića. Od 1995. godine je umjetnički rukovodilac Sarajevskog vokalnog okteta "Preporod", a osnivač je i dirigent Ženskog vokalnog ansambla "Allegro" sa kojim  je postigla veliki uspjeh i osvojila mnogobrojne nagrade na internacionalnim takmičenjima i festivalima. Pohađala je ljetnu školu dirigovanja 1997. godine u Baselu (Švicarska) i 1999. u Lionu (Francuska) i tada po prvi put, van granica BiH, održava koncerte sa Internacionalnim simfonijskim orkestrom "Aidimos". Još kao student predvodila je Hor Opere Narodnog pozorišta Sarajevo, a 1998. godine počinje sa radom u Sarajevskoj filharmoniji kao asistent dirigenta. Časopis "Žena 21" ju je proglasio za najuspješniju ženu iz oblasti Umjetnosti za 2001. godinu, a 2008. godine bila je dobitnica nagrade "Sloboda" koju dodjeljuje Centar za mir Sarajevo. Do sada bilježi brojne koncerte sa orkestrom Sarajevske filharmonije u Bosni i Hercegovini, kao i koncerte sa drugim orkestrima u Turskoj, Francuskoj, Njemačkoj, Švicarskoj i Italiji. Od 2009. godine angažovana je i kao dirigent Baleta Narodnog pozorišta u Sarajevu. Od 2008. do 2016. godine obavljala je funkciju direktorice Sarajevske filharmonije.

 

 

SARAJEVSKA FILHARMONIJA prvi je profesionalno organizovan simfonijski orkestar na području Bosne i Hercegovine, a svoje je korijene imala već u ansamblima koji su se formirali tokom austrougarske vladavine na tlu naše države. Prve ideje o formiranju jednog profesionalnog ansambla u bosanskohercegovačkoj prijestolnici koji bi izvodio umjetničku muziku zapadnoevropskog tipa potekle su iz Oblasne muzičke škole. Tako je formiran Kvartet Filharmoničnog udruženja, koji je uglavnom bio sastavljen od nastavnika Oblasne muzičke škole. Prvi koncert održan je 15.04.1920. godine u dvorani sarajevskog kina Imperijal. Ovi mali, ali značajni koraci vodili su do održavanja osnivačke skupštine Sarajevske filharmonije koja se desila 6. jula 1923. Prvi koncert održan je 24. oktobra 1923. godine. Solist na klaviru bio je Klemens Menšik, a dirigovali su Aleksandar Lukinić i Josip Rožđalovski. U periodu od 1941. godine, orkestrom su dirigovali Beluš Jungić, Maks Unger, Aleksandar Lukinić, Josip Rožđalovski, Edo Křenek i Oskar Danon. Zbog ratnih dešavanja, u periodu od 1941. do 1945. godine, Filharmonija je obustavila rad i 1948. godine ponovo nastavlja sa svojim aktivnostima. Prvi koncert Sarajevske filharmonije poslije Drugog svjetskog rata održan je 20. oktobra 1948. godine, dirigovao je Oskar Danon, a solist je bio Antonio Janigro, violončelista iz Zagreba.Direktori Filharmonije u ovom periodu su bili: Tihomir Mirić (1948–1973), Teodor Romanić (1974–1976), Mirko Janjčić (1976–1984), Vladimir Maunagić (1984–1988), Miroslav Homen (1988–1989) i Ninoslav Verber (1990–1992). Sarajevskom filharmonijom su dirigovali Ivan Štajcer, Mladen Pozajić, Teodor Romanić, Miroslav Homen, Oskar Danon, Julio Marić, Dragiša Savić, Radivoj Spasić, Boris Papandopulo i brojni drugi. U odnosu na period djelovanja prije 1941. godine, Sarajevska filharmonija je značajno proširila svoj repertoar izvodeći djela ne samo stranih, već i jugoslavenskih i bosanskohercegovačkih kompozitora. Godina 1992. označila je početak agresije na Bosnu i Hercegovinu, te samim time i destrukciju svega što je građeno prethodnih decenija. Tako je i Sarajevska filharmonija prekinula sa radom dvije godine i pri tome pretrpjela velike materijalne, ali i ljudske gubitke. Svojevrsnu prekretnicu u radu Filharmonije predstavljao je koncert održan 19. juna 1994. godine kada su pod dirigentskom palicom velikog Zubina Mehte u razrušenoj Vijećnici izveli Mozartov Requiem. Kao solisti nastupili su Jose Carreras, Ruggero Raimondi, Cecilia Gasdia i Ildiko Komlosi. Iste godine Sarajevska filharmonija održava koncerte u Italiji, a narednih godina nižu se gostovanja u Austriji, Turskoj, Češkoj, Francuskoj, Švicarskoj i Italiji. Nakon završetka rata, Sarajevska filharmonija se u kadrovskom smislu obnavlja, a nastojanjima uprave na čijem su čelu bili Emir Nuhanović (1994–2008), potom Samra Gulamović (2008–2016), te Samir Lokvančić kao vršilac dužnosti direktora (od 2016), ostvareni su značajni nastupi u zemlji i inozemstvu. Koncertom u olimpijskoj dvorani Zetra 11. oktobra 2008. godine, Sarajevska filharmonija je obilježila 85 godina postojanja i rada. Tom prilikom je izvedena popularna Carmina burana Carla Orffa pod dirigentskom palicom Julia Marića. Proslavljajući svoju 90-godišnjicu 2013. godine, Sarajevska filharmonija nastavila je težiti ka ciljevima postavljenim u začetku svoje djelatnosti, ostavši tako jedan od svjetionika bh. kulturne scene i svakako jedna od najvažnijih karika u lancu sarajevskog i bosanskohercegovačkog muzičkog života.
dr. Fatima Hadžić