Kamerni hor Muzičke akademije Univerziteta u Istočnom Sarajevu

Subota, 23. 5. 2026, 19:30 Franjevačka crkva sv. Ante Padovanskog u Sarajevu

32. SVEM

Tomás Luis de Victoria (1548–1611)
O magnum mysterium

Kornelije Stanković (1831–1865)
Dogmatik, II glas

Viktor Kaljinnikov (1870–1927)
Vo carstviji Tvojem, treći antifon iz ciklusa liturgijskih pjesama

Georgij Sviridov (1915–1998)
Rastanak
Solo: Marija Cajukova, sopran

Petar Iljič Čajkovski (1840–1893)
Dostojno jest, himna Bogorodici iz Liturgije Svetog Jovana Zlatoustog, op. 41

Sergej Rahmanjinov (1873–1943)
Veliko slavoslovlje, iz ciklusa Svenoćno bdenije, op. 37

Marko Tajčević (1900–1984)
Psalam 95 (96)

Pjotr Iljič Čajkovski (1840–1893)
Bez trenutka i bez vremena [Bez pary, da bez vremeni], za ženski hor

Aleksandar Obrazcov (1927–2001)
Ej, uhnjem, za solistu i muški hor
Solo: Vladimir Starostin, bas

Damijan Močnik (1967—)
Hristos je rođen [Christus est natus]

Dimitrije Golemović (1954–2021)
Kiša pada, trava raste, iz ciklusa Dve pesme sa Kosova

Marko Tajčević (1900–1984)
Borjano, Borjanke, druga pjesma iz diptiha Starosrbijanske pesme

Stevan Stojanović Mokranjac (1856–1914)
Jedanaesta rukovet

O djelima:

Program koncerta kamernog hora Muzičke akademije Univerziteta u Istočnom Sarajevu obuhvata djela različitih stilskih epoha i poetika, objedinjena duhovnim, tradicijskim i izražajnim nitima horske umjetnosti. Uvod donosi motet O magnum mysterium Tomása Luisa de Victorije (1548–1611), istaknutog španskog renesansnog kompozitora, čije djelo na upečatljiv način odražava polifonu složenost i duhovnu usredsređenost epohe u kojoj je stvarao. Latinski tekst moteta priziva tajanstvenost Hristovog rođenja, dok muzički tok suptilno i dostojanstveno oblikuje atmosferu kontemplacije. Duhovni horizont programa nastavlja Dogmatik, II glas Kornelija Stankovića (1831–1865), koji donosi harmonizaciju pjesme iz Osmoglasnika i dio njegovog kapitalnog opusa crkvenih napjeva, kojim je dao jedan od temeljnih doprinosa očuvanju srpskog narodnog crkvenog pojanja. Ovo djelo, zapisano savremenim notnim pismom u Sremskim Karlovcima između 1855. i 1857. godine, svjedoči o važnosti Stankovićevog rada na sabiranju, bilježenju i umjetničkom oblikovanju duhovne muzičke tradicije. U istom duhovnom ozračju nalazi se i Vo carstviji Tvojem Viktora Kaljinnikova (1870–1927), treći antifon iz ciklusa liturgijskih pjesama ovog značajnog predstavnika ruske horske i duhovne muzike, u kojem do izražaja dolaze istančan melodizam, osebujna poetska zvučnost i pažljivo osmišljen odnos prema liturgijskom tekstu. Posebnu emocionalnu dubinu nosi Rastanak Georgija Sviridova (1915–1998), drugi stav iz neobične višestavačne horske a cappella forme, svojevrsnog Koncerta bez riječi, nastalog u spomen na Aleksandra Jurlova. Ovo djelo, uz solo sopranisticu Mariju Cajukovu, izrasta u snažno i sugestivno ostvarenje dubokog horskog izraza, zasnovano na upečatljivim melodijskim linijama i profinjenoj zvučnoj dramaturgiji. Rusku duhovnu muzičku tradiciju dodatno zaokružuje Dostojno jest Pjotra Iljiča Čajkovskog (1840–1893), himna Bogorodici iz Liturgije Svetog Jovana Zlatoustog, op. 41, nastale 1878. godine, remek-djelo u kojem klasična harmonska sredstva i pretežno homofoni horski slog grade toplu, molitvenu i produhovljenu atmosferu, primjerenu tekstu koji veliča Presvetu Bogorodicu. Sličnu monumentalnost i zvučnu punoću nosi i Veliko slavoslovlje Sergeja Rahmanjinova (1873–1943), djelo iz ciklusa Svenoćno bdenije, op. 37, iz 1915. godine, utemeljeno na tradicionalnom ruskom crkvenom napjevu i prožeto bogatim, gotovo freskopisnim horskim sazvučjima. U završnici prvog dijela programa nalazi se Psalam 95 (96) Marka Tajčevića (1900–1984), himnična kompozicija iz 1930. godine, zasnovana na stihu „Pjevajte Gospodu pjesmu novu, pjevajte Gospodu sva zemljo“, u kojoj se jasno očituje autorov osjećaj za sažet, jasan i snažan horski izraz.

Drugi dio koncerta otvara Čajkovskijeva kompozicija Bez trenutka i bez vremena [Bez pary, da bez vremeni] za ženski hor iz 1891. godine, u kojoj uski harmonski slog i izražena liričnost tvore profinjenu muzičku cjelinu, svojstvenu mnogim njegovim djelima. I ovdje se prepoznaje istančan melodizam i posebna osjetljivost za poetski sadržaj stihova Ciganova, što kompoziciji daje naročitu nježnost i unutrašnju sabranost. Slijedi Ej, uhnjem Aleksandra Obrazcova (1927–2001), napisan za solistu i muški hor, uz bas solo Vladimira Starostina, kao jedan od brojnih aranžmana poznate ruske narodne pjesme koju je Milij Balakirjev zabilježio u Nižnjem Novgorodu u drugoj polovini 19. vijeka. Pjesma priziva težak život burlaka koji uzvodno vuku barke na Volgi, a njena izvorna funkcija radne pjesme, namijenjene usklađivanju zajedničkog napora, sačuvala se u snažnom ritmičkom impulsu i kolektivnoj izražajnosti koju ova muzika nosi. Savremeni zvučni izraz donosi Hristos je rođen [Christus est natus] Damijana Močnika (1967—), kompozicija utemeljena na korijenima gregorijanskog pojanja, ali oblikovana pažljivo doziranom upotrebom savremenih harmonskih sredstava, kroz koja se s posebnom svježinom i ushićenjem proslavlja Hristovo rođenje. Obrada narodne pjesme Kiša pada, trava raste Dimitrija Golemovića (1954–2021), iz ciklusa Dve pesme sa Kosova, donosi pastoralno sazvučje i prepoznatljivo oslanjanje na folklorni idiom, karakteristično za ovog uglednog etnomuzikologa, kompozitora i pedagoga. U srodnom duhu, ali sa izrazito ličnim kompozitorskim pečatom, javlja se i Tajčevićeva Borjano, Borjanke, druga pjesma iz diptiha Starosrbijanske pesme iz 1934. godine, u kojoj jednostavnost i jasnoća horske fakture postaju nosioci upečatljive izražajnosti. Program se zaokružuje Jedanaestom rukoveti Stevana Stojanovića Mokranjca (1856–1914), jednim od petnaest organski povezanih horskih ciklusa narodnih pjesama, njegovih znamenitih Rukoveti. Označena kao Pesme iz Stare Srbije, ova rukovet pripada zreloj stvaralačkoj fazi kompozitora i predstavlja zaokruženu višestavačnu formu sastavljenu od četiri raznokarakterne narodne pjesme, u kojoj se Mokranjčeva duboka povezanost s narodnim melosom, osjećaj za dramaturgiju cjeline i majstorstvo horskog sloga objedinjuju u jedno od antologijskih ostvarenja južnoslavenske horske literature.

O umjetnicima

KAMERNI HOR MUZIČKE AKADEMIJE UNIVERZITETA U ISTOČNOM SARAJEVU

KAMERNI HOR MUZIČKE AKADEMIJE UNIVERZITETA U ISTOČNOM SARAJEVU ove godine obilježava vrijedan jubilej — 25 godina kontinuiranog djelovanja. Osnovan u oktobru 2001. godine pri Smjeru za crkvenu muziku i pojanje, ansambl od samih početaka okuplja studente i drugih odsjeka Muzičke akademije, gradeći prepoznatljiv umjetnički profil zasnovan na visokom izvođačkom standardu i snažnoj povezanosti s duhovnom i koncertnom horskom tradicijom. Od osnivanja do danas njegov rukovodilac i dirigent je red. prof. mr. Rade Radović, pod čijim je umjetničkim vodstvom hor izrastao u jedan od najistaknutijih akademskih horskih ansambala u regionu. Tokom svog djelovanja, Kamerni hor Muzičke akademije Univerziteta u Istočnom Sarajevu učestvovao je na brojnim bogosluženjima u zemlji i inostranstvu, kao i na uglednim međunarodnim horskim i muzičkim festivalima, među kojima se izdvajaju Musica Sacra a Roma u Rimu, BEMUS u Beogradu, Musica Mediterranea – Europamusicale Festival u Minhenu, Славянские встречи u Moskvi, Boh je láska u Slovačkoj, Dani Vlade Miloševića u Banjoj Luci, Boljšoj festival na Mećavniku, Sarajevska zima i Sarajevske večeri muzike. Ansambl je održao na stotine koncerata i nastupa širom Evrope, potvrđujući svoju međunarodnu prisutnost i umjetničku postojanost.

Ansambl je i višestruki laureat prestižnih međunarodnih horskih takmičenja. Među najznačajnijim priznanjima izdvajaju se dvije zlatne medalje i specijalna nagrada na takmičenju International Choral Competition of Preveza 2019. godine, zlatna i srebrna medalja na takmičenju International Choral Competition Leonardo da Vinci u Firenci 2023. godine, zlatne diplome na takmičenjima u Helsingborgu, Riva del Gardi u Rimu, kao i Grand Prix na 27. Internacionalnim horskim svečanostima u Nišu 2018. godine. Uz brojna društvena i umjetnička priznanja, ansambl je 2022. godine ponio i titulu Ambasador Univerziteta, dodijeljenu od strane Univerziteta u Istočnom Sarajevu.

Posebnu vrijednost umjetničkog djelovanja hora čini i njegova bogata diskografska i medijska prisutnost: ansambl je snimio sedam kompakt-diskova za produkcijske kuće u zemlji i inostranstvu, dok su njegovi koncerti, kao i dokumentarni filmovi i emisije o horu i dirigentu, zabilježeni u produkcijama domaćih i stranih javnih emitera. Repertoar hora obuhvata širok stilski raspon, s naročitim uporištem u oblasti pravoslavne duhovne muzike kroz različite epohe, uključujući i premijerna izvođenja djela savremenih autora, ali i kompozicije zapadnoevropske i svjetske horske literature, kao i djela domaćih autora iz oblasti svjetovne horske muzike.

RADE RADOVIĆ, dirigent, (1972, Foča, BiH) muzičko obrazovanje završio je na Ruskoj muzičkoj akademiji Gnjesini u Moskvi, na odsjecima za kompoziciju i harmoniku, stekavši dvije magistrature s odlikovanjem. Usavršavao se i iz oblasti dirigovanja u klasi Vladimira Felera, dok je njegov sedmogodišnji boravak u Moskvi ostavio dubok trag u oblikovanju njegovog umjetničkog izraza kao kompozitora, izvođača i pedagoga. Među njegovim autorskim i stvaralačkim ostvarenjima izdvajaju se instrumentalna djela, uključujući Končertino za kontrabas i orkestar te orkestraciju Preludija u cis molu Sergeja Rahmanjinova za veliki simfonijski orkestar.

Po povratku iz Moskve djelovao je kao profesor u Bogosloviji u Foči od 1997. do 2008. godine, gdje je dirigovao Horom Bogoslovije i Bogoslovskog fakulteta, ostvarivši brojne koncertne nastupe u Bosni i Hercegovini i zemljama regiona. Od 2000. godine angažovan je na Muzičkoj akademiji Univerziteta u Istočnom Sarajevu, gdje je predavao na više odsjeka predmete Muzički oblici, Crkvena horska muzika, Harmonika, Kamerna muzika i Hor. Od 2015. godine nalazi se u zvanju redovnog profesora, a u periodu od 2002. do 2019. godine bio je i rukovodilac Smjera za crkvenu muziku i pojanje. Također je rukovodio akademskim horom Muzičke akademije, dok su studenti iz njegove klase harmonike osvajali brojne nagrade na međunarodnim takmičenjima. Autor je fakultetske literature, uključujući monografije i analitičke studije.

Kao umjetnički rukovodilac i dirigent Kamenog hora Muzičke akademije Univerziteta u Istočnom Sarajevu od njegovog osnivanja 2001. godine, Rade Radović presudno je oblikovao njegovu programsku koncepciju i umjetnički identitet. Prvobitnu funkciju ansambla, vezanu za učešće na bogosluženjima, proširio je prema koncertnoj sceni, oblikujući repertoar u kojem dominantno mjesto zauzima pravoslavna duhovna muzika, ali i vrijedna ostvarenja svjetovne horske a cappella literature. Kao dirigent omogućio je i brojna premijerna izvođenja djela savremenih autora, od kojih su neka posvećena upravo njemu i ansamblu koji vodi. Ostvario je saradnju s više međunarodnih institucija iz oblasti kulture i umjetnosti, među kojima se izdvaja i Institute of Sacred Music, Yale University iz Sjedinjenih Američkih Država, a učestvovao je i u radu brojnih međunarodnih žirija, radionica i stručnih programa u zemlji i inostranstvu. Za svoj umjetnički i pedagoški rad dobitnik je brojnih priznanja.